ข่าวจาก มติชนรายวัน

"

นพ.มงคล ณ สงขลา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข กล่าวตอนหนึ่งระหว่างการประชุมผู้บริหารระดับสูงกระทรวงสาธารณสุขในการประชุมประจำเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่กระทรวงสาธารณสุข จ. นนทบุรี เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ถึงกรณีพญ.สุทธิพร ไกรมาก แพทย์ประจำโรงพยาบาลร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ถูกศาลทุ่งสง พิพากษาจำคุกเป็นเวลา 3 ปีโดยไม่รอลงอาญา ในคดีที่ถูกนางสาวศิริมาศ แก้วคงจันทร์ บุตรสาวนางสมควร แก้วคงจันทร์ ซึ่งเสียชีวิตจากการผ่าตัดไส้ติ่ง เมื่อพ.ศ. 2545 ยื่นฟ้องร้องในคดีอาญาข้อหาประมาทร้ายแรงจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิตว่า ในส่วนกระบวนการของกฎหมาย ขั้นตอนของศาลก็ต้องดำเนินการไปตามระเบียบราชการ มีการตั้งทนายดำเนินการต่อไป ในส่วนความเห็นเรื่องนี้ อยากเสนอให้เน้นการป้องกันปัญหา โดยให้กระทรวงสาธารณสุขทำโครงการจิตอาสาต่อ เพื่อให้ญาติ ผู้ป่วย เจ้าหน้าที่สาธารณสุข เกิดความใกล้ชิดเสมือนเป็นเครือญาติกันมากกว่า มั่นใจว่าจะป้องกันปัญหาการฟ้องร้องได้

นพ.มงคลกล่าวว่า ในเรื่องการเยียวยาก็ต้องทำทั้ง 2 ฝ่าย ซึ่งเบื้องต้นจ่ายชดเชยให้ญาติผู้เสียชีวิตไปแล้วส่วนหนึ่ง เพื่อแสดงความเห็นใจความเข้าใจในความทุกข์ทั้ง 2 ฝ่าย สิ่งที่จะต้องทำต่อไปคือ จะเสนอให้สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติเพิ่มวงเงินเยียวยาตามมาตรา 41 ของพ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพแห่งชาติมากขึ้น ขณะเดียวกันขอเสนอให้แพทย์ที่ปฏิบัติงานทั่วประเทศช่วยกันลงขัน อาจเป็นปีละ 3,000 บาท หรือ 5,000 บาท หรือตามความเหมาะสม ตั้งกองทุนเยียวยา และมีคณะกรรมการเยียวยา หากมีปัญหาความผิดพลาดเกิดขึ้นก็สามารถนำเงินก้อนนี้ไปรวมกับเงินเยียวยาของมาตรา 41 และใช้เป็นเงินค่าบริหารจัดการของคณะกรรมการเยียวยา ที่จะทำหน้าที่ไปประสานเพื่อไม่ให้เรื่องต้องไปถึงศาล

'เรื่องนี้มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ได้มอบหมายให้นพ.ปราชญ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข ตั้งทีมงานศึกษามาตรการ ความเป็นไปได้ เป็นการด่วนที่สุด โดยในวันจันทร์ที่ 24 ธันวาคม จะไปร่วมงานทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้นางสมควรที่เสียชีวิต ร่วมกับญาติๆ ซึ่งจัดที่รพ.ร่อนพิบูลย์ เพื่อให้เกิดความสบายใจทั้งสองผ่าย ไม่อยากให้คิดว่าเป็นคู่กรณี'

ทางด้านนพ.ปราชญ์ บุณยวงศ์วิโรจน์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข กล่าวว่า ขณะนี้กระทรวงสาธารณสุข ได้ขอคำพิพากษาจากศาลทุ่งสง ซึ่งนัดรับข้อมูลวันที่ 25 ธันวาคม 2550 ซึ่งกระชั้นกับวันที่ต้องอุทธรณ์ คือ 6 มกราคม 2551 หากไม่ทันก็อาจขอขยายวันอุทธรณ์ ซึ่งในทางกฎหมายนั้นจะต้องดำเนินการตามระเบียบ แต่ในทางแพ่ง ก็ได้เยียวยาในเบื้องต้นแล้ว แม้ว่าศาลชั้นต้นจะพิพากษาตัดสินไม่ให้กระทรวงสาธารณสุขจ่ายชดเชยเงิน 600,000 บาทพร้อมดอกเบี้ย 1.7 เปอร์เซ็นต์ต่อปีก็ตาม แต่เห็นว่าเป็นเรื่องของมนุษยธรรมต้องให้การช่วยเหลือกัน อย่างไรก็ดี ต้องการให้เรื่องนี้จบลงด้วยดีและโดยเร็วที่สุด เพื่อมิให้แพทย์ทั่วประเทศที่ทุ่มเทเสียสละทำงานเพื่อประชาชนต้องเสียขวัญกำลังใจ

"

มาถึงบทการวิจารณ์บ้าง

1. การแก้ปัญหาโดยการตั้งกองทุนการเยียวยา แท้ที่จริง คือการแก้ปัญหาแบบทางเลือกสุดท้าย เมื่อเกิดปัญหาแล้ว เปรียบเหมือนเกิดการชนกันแล้ว ถึงมาย้อนดู ทำไมไม่แก้ปัญหาให้ถูกต้องก่อนการชน มาเน้นตรงนี้ ไม่ค่อยควรเท่าไร กองทุนมีได้ แต่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องเน้นมากมายเท่ากับป้องกัน

2. คนไข้ และแพทย์ เกี่ยวดองเป็นญาติกันมานานแสนนาน เหมือนกับที่ อ.ประเวศ เคยกล่าวว่า การรักษาต้องมีความเชื่อมั่นกันทั้งสองฝ่าย การมีโครงการจิตอาสา ดีครับ ถามหน่อย ใครจะมาช่วยทำ ให้หมอชุมชนที่มีน้อยๆ และหมอใหม่ๆที่ถูกส่งออกไป เป็นคนทำหรือ งานเขาไม่มากใช่ไหม หรือกระทรวงจะส่งใครไปช่วย อย่างไร ใช้งบประมาณใคร

3. ประเด็นฟ้องร้องเกิดจากอะไร ไม่มีการกล่าวถึง ภาระงานที่มากเกินไป และการส่งหมอที่ยังไม่มีประสบการณ์ออกไปยังชุมชนเลยหรือ ประสิทธิภาพและความชำนาญของหมอ ไม่มีคนมารีวิวหรือ นี่ไม่ใช่ปัญหาที่ต้องแก้ไขเร่งด่วนหรือ ทำไมไม่มีใครกล่าวถึงเลย

4. ทัศนคติของคนไข้ มีการศึกษาหรือไม่ว่า เขาคิดต่อหมออย่างไร จะไปอ้างนั้นนี้ เราดูว่าคนอื่นมองหมอเป็นอย่างไร เราทำตัวเองอย่างไร คำกล่าวที่ว่า แพทย์พาณิชย์ และทุนนิยม เป็นรากเหง้าแห่งปัญหาการฟ้องร้องแพทย์ เป็นจริงหรือไม่ มีใครศึกษาและพิสูจน์และหาทางแก้ไหม

5. ทัศนคติของหมอ การส่งหมอจบ ออกไปเผชิญปัญหา ได้มีการศึกษา และเตรียมพร้อมอย่างไร หมอจบใหม่คิดอย่างไร ได้ศึกษาหรือไม่ ถ้ามีการเตรียมพร้อม และแก้ไข ทำไมหมอลาออกมากขึ้นๆทุกปี

ไทยเฮลท์ขอวิงวอน ให้ทุกท่าน มองปัญหาอย่างองค์รวม และถึงรากเหง้าของปัญหา รวมถึงตัดอคติต่างๆ ออกไป รวมถึงศึกษาอย่างจริงจังเพื่อที่พวกเรา จะได้รักษาญาติคนไข้ของเรา ได้เต็มความสามารถ โดยมีความสุข ทั้งสองฝ่ายต่อไป