สุขภาพไทย Thaihealth

ปัจจัยในการหายของแผล ที่สำคัญมากคือเรื่องของการมีเลือดมาเลี้ยงอวัยวะนั้นๆ มาก นำพาออกซิเจน และเม็ดเลือดขาวยับยั้งสมานบาดแผล ต่อมาจึงเสริมร้างคอลลาเจนและมีการสร้างเซลผิวหนังมาปกคลุมบาดแผล การสร้างผิวมาคลุมมีอัตราเร็วคงที่อันหนึ่ง ยิ่งถ้าขอบแผลห่าง ยิ่งช้า แต่ไม่จำเป็นเสมอไปในแผลกว้างๆ เพราะเซลผิวนอกจากจะมาจากขอบแผล ยังมาจากเซลที่บุรูขุมขนด้วย เช่นในบางคนไฟไหม้ผิวกว้าง แต่ตื้นๆ ก็หายเร็ว พอสรุปปัจจัยที่มีส่วนในอัตราการหายของแผลได้ดังนี้

1.อวัยวะต่างๆ บางแห่งมีเลือดมาเลี้ยงมากก็หายไว เช่น ใบหน้า นิ้วมือ นิ้วเท้า มือ เท้า อวัยวะเพศ เช่น ในสมัยโบราณ เวลาคลอดบุตรและมีการฉีกของแผลฝีเย็บ ก็หายได้เองโดยไม่ต้องเย็บ เป็นต้น

2. ความห่างของแผลวัดที่บริเวณผิว ถ้าแผลห่างก็หายช้า จึงมีความจำเป็นต้องเย็บแผล

3. ความลึก ถ้าแผลลงถึงหนังแท้ หรือต่ำกว่ารากขนมักหายช้า หรือเป็นแผลเรื้อรังไปเลย 

4. อื่นๆ เช่น ภาวะโภชนาการ การขาดโปรตีน โรคเรื้อรัง การติดเชื้อของแผล ฯลฯ ทำให้หายช้า